donderdag 19 april 2018

Laatste bijeenkomst - Haak maar Aan





Vandaag hebben we de laatste bijeenkomst van de HaakmaarAan groep in Bolsward gehouden.
Een heleboel dekens van boven gehaald en uitgehangen, want "het moet feestelijk zijn!"

Monique van der Hoek van de organisatie is ook gekomen en heeft nog wat meer verteld over de komende tijd: de dekens kunnen nog ingeleverd worden tot 1 juni. Daarna is er op 14 en 15 juli
de recordpoging in Park Vijversburg in Tietjerk. Een schitterende lokatie met veel ruimte, een groot open grasveld waar de dekens neergelegd worden (op een ondergrond en, als het regent, afgedekt met plastic folie). Ze gaan met een drone opnames van boven maken. Er zijn dekens in een thema, vlaggen, restjesdekens en stedendekens. Op hun facebookpagina is al dit moois al te bekijken. De stand is op dit moment (19/4/2018) 8126 dekens. Het doel is 10.000.....







Deze zes dekens werden vanochtend ingeleverd.

Het was een heel gezellige ochtend, een mooie afsluiting van een bijzonder project.
Het is een onderdeel van Leeuwarden Culturele Hoofdstad 2018 
en is een duidelijk voorbeeld van het "Mienskip"gevoel, wat het thema is van alle activiteiten.
Mienskip = gemeenschap, contact leggen met elkaar. 
Dat is hier zéker gebeurd, er is een vaste groep ontstaan.
Ze gaan zich deze zomer beraden over een nieuw project, want de gezelligheid
willen ze niet missen.
Als afsluiting kregen de dames van de bibliotheek nog een klein aandenken:
een projecttas:


deze tassen gecombineerd met een kaartje en een bolletje haakgaren



resultaat:
tassen met een bedankkaartje.




Er is zó hard en enthousiast gewerkt,
daar mag wel wat aandacht aan gegeven worden. 

Nu nog een record!!

zondag 15 april 2018

Klein geluk



De stermagnolia bij de achterdeur, die uitbundig bloeit en zo heerlijk ruikt.


de agapanthus, die we vorige herfst gescheurd hebben komen weer gewoon op.


het poesje van de achterburen, die wel de hele dag in de vijver wil kijken..
Ze is schuw en schiet snel weg, als je dichterbij komt.



Aan het begin van de winter kreeg ActionMan de tip om het pindakaaspotje
andersom in de houder te zetten. `Dan heb je geen last van die kraaien`.

Het ging ook heel goed, tot een kauwtje de truc afkeek van de mezen.
"Je moet aan de achterkant zijn!
Eerst zaten ze er bovenop, maar nu vliegen ze in een bochtje aan,
en landen ACHTER het potje.Je zit klem en moet haast op je kraaienknieèn liggen
maar je kúnt je snavel in het potje krijgen....
Het is me nog niet gelukt, daar een foto van te maken, jammer!



Natuurlijk mag een foto van de bloeiende boom niet missen,
er is dit jaar flink gesnoeid, zag ik.
"Papa zorgt er voor, dat de boom altijd bloeit met mijn verjaardag", zei het 
meisje, was er woont tegen mij. "Ze wordt dit jaar 7 jaar", vertelde haar vader trots.


En dan in mijn atelier,
dit plantje krijgt knoppen!
Het worden oranje trompetjes,
nog even wachten...
Vorig jaar vielen ze af,
ik ben al blij met dit resultaat.


Intussen zijn de voorbereidingen voor de laatste bijeenkomst van de 
HaakmaarAangroep begonnen. 
Komende donderdag maken we er een feestelijke bijeenkomst van.
Monique van der Hoek, van de organisatie, komt langs
en neemt meteen de voorraad, die we nog hebben mee. 

De dames zijn in september 2016 gestart, dus het is wel een mooie afsluiting waard. 

vrijdag 13 april 2018

Leeuwarden - Culturele Hoofdstad 2018


Leeuwarden is dit jaar Culturele Hoofdstad 2018.
Er zijn ontzetten veel activiteiten, één daar van is het opstellen
Een soort culturele 11stedentocht als het ware. 

Er wordt hard gewerkt aan de aanleg, op 18 mei moet het klaar zijn.
In Leeuwarden staat hij al, dat is logisch: in de hoofdstad begint het allemaal.

In Bolsward krijgen we een fontein in de vorm van een vleermuis.

Er is veel over te doen geweest: de maat, de plaats
(recht voor de Broerekerk, waardoor parkeerplekken verloren gaan),
waarom een vleermuis, waarom "moeten" we allemaal een fontein
geplekt krijgen, wanneer is daar overleg over geweest?





Intussen zijn er nieuwe parkeerplaatsen gemaakt en is het graafwerk begonnen.
Dit is de plek, waar vroeger een  klooster van de Minderbroeders gestaan heeft. De kerk is daarvan het laatste overblijfsel. Dus,je voelt het aankomen: meteen archeologische vondsten!


Natuurlijk hadden we het meegekregen: op Omrop Fryslân en in het Bolswarder Nieuwsblad,
wat woensdag in de bus viel.
Tijd om de ochtendwandeling te combineren met nieuwsgierigheid:
op naar het Broereplein!

En ja, je ziet het op de foto: hier is wat te doen!


De omstanders verbazen zich over de maat van de beenderen
in vergelijking met de maat van de schedels 😇

Ik ben benieuwd of onze fontein op 18 mei kan spuiten.



maandag 9 april 2018

Zomer in het hoofd




Een heerlijke zondagochtend, we gingen naar Harlingen.
Het was nog rustig en windstil. 
Leuk om  het prachtige Tall Ship Christian Radich 
uit Oslo te zien liggen. 

In juli is er weer een race met de zeilschepen, waaraan ze meedoet.
Harlingen is dan één van de havens, waar de schepen aanleggen.
Dat belooft weer veel moois, deze zomer.





Heerlijk weer om de was te drogen!




Natuurlijk ook even kijken bij de Willem Barentsz
een meer (!!') jaren werk. 
De kiel is gelegd in 2010,
er wordt gewerkt met oude technieken,
de romp is nu toch bijna klaar, lijkt het wel. 
Ze groeit uit de loods!


 Na ons ritje naar het water werd er in de tuin gewerkt. 
Heerlijk, om na alle kou van de afgelopen tijd buiten bezig te zijn. 
De planten uit hun winterstalling, bollen nakijken (helaas te nat geweest)
de stoelen naar buiten, zelfs even buiten zitten!

Ik ben enthousiast bezig met een paar wollen vingerloze wanten.
Op zoek naar z-getwijnd garen voor twijnend breien,  kwam ik terecht op de site van Lidaholm .
Zij verkoopt, naast originele garens, ook pakketten.
Ik bestelde het patroon en het garen voor de Hjortron wanten.





Het licht was niet meer zo helder, maar toch even een foto van de start.

Een opzetmethode, die ik nog niet kende, zorgt voor een mooi gekeurd randje.
Het randje daarboven is heel eenvoudig te maken, 
en ik weet nu ook hoe je met een magic loop kunt breien. 

Deze wol is echt mooi , het breiwerk voelt lekker stevig aan.




maandag 2 april 2018

Voorjaar en toch polswarmers?



Voorjaar
wat een feestelijk gezicht op marktdag, vorige week.
Alle kramen stonden weer in het centrum -
het kostte een half jaar, maar nu is het prachtig.
Iedereen heeft een ruime plek gekregen.


De volgende klus is aan de gracht naast de bibliotheek:
op maandag zijn de hoge bomen geveld en de rest van de week
is besteed aan het uitgraven van de wortels en het herstel
van de kadewand.



De bomen aan de gracht moesten weg omdat
ze te groot waren geworden en 
vanwege de wortels onder het wegdek. 
Wij kunnen nog nét over de stoep bij de zijdeur komen,
maar de straat wordt geblokkeerd door groot materieel...
Gelukkig komen er wel weer nieuwe bomen te staan. 


Ook thuis wordt hard gewerkt - de zolder is aangepakt en opgeruimd.
De gang stond vol met een stellingkast en veel dozen. 
Er was zoveel, dat ik de Kringloop gebeld hebt.
"Ja hoor, we komen het graag ophalen".
als het maar verkoopbaar is".

Daarna nog vijf dozen met boeken naar de verkoop in de Martinikerk.

En toch is het voor een ander nog niet zo zichtbaar.
We gaan gewoon door!

Intussen breide ik vlijtig aan mijn polswarmers van katoen.




Op de onderste foto zie je de binnenkant. Hier kun je zien dat
twijnend breien echt anders is als gewoon breien. Je werkt altijd met twee draden per kleur.
Je slaat de draad steeds over elkaar, waardoor je een stevig, dicht breiwerk krijgt.


Het boek van Carla Meijsen geeft met veel foto's een goede uitleg
en patronen om de techniek te oefenen.



Ik vind het zó leuk, dat ik er wel meer mee wil doen.
Ik denk, dat het dan in wol moet zijn. Dan krijg je pas het échte effect.

Ik heb al  polswarmers uit haar andere boek gemaakt. Ook zo leuk om te doen.



dinsdag 27 maart 2018

Boekentip - De Tweede Vrouw

 


Omdat ik het eerste boek "De Geheime Vrouw" van Gill Paul zo mooi vond,
was ik blij verrast weer een boek van haar in handen te krijgen.

"De Tweede Vrouw"  is wéér een boeiend boek, gedeeltelijk gebaseerd op
historische feiten.

Een deel van het boek begint op de avond van 31 augustus 1997, 
waar Rachel en haar verloofde Alex getuigen zijn van het fatale ongeluk
 van prinses Diana en Dodi al  Fayed.
Hun taxi rijdt achter de auto van de prinses en Alex gaat meteen kijken of
hij kan helpen. We kennen allemaal het verhaal van het ongeluk en
Alex, die tv producer is, denkt meteen aan een documentaire.

Het andere deel van het boek beschrijft het ontstaan van een levenslange
vriendschap tussen Mary Kirk en Wallis Warfield. Ze ontmoeten elkaar als Mary
vijftien is en hun vriendschap zal gebroken harten, lange afstanden overleven.

Je kunt heel veel informatie over Mary en Wallis controleren via Google
en dat maakt de beschrijving van hun vriendschap en al hun belevenissen -
als Wallis naar Engeland vertrekt komt ze al snel te verkeren in de kring rondom
Edward, prins van Wales - extra boeiend.
Door de ogen van Mary zie je het hele societygebeuren
en de ontwikkelingen in de richting van de troonsafstand.

Ik vond het erg boeiend om het zo mee te maken. Gill geeft aan het eind van het boek
citaten uit geschriften en memoires van tijdgenoten van Wallis en Edward. 

Het deel uit 1997 speelt tussen eind augustus, de dag van het ongeluk en
kerst , de tijd waarin complottheorieën de kop opstaken. Alex gelooft hierin en gaat volledig 
op in zijn onderzoek hiernaar. 
In dit boek speelt, net als in haar vorige boek - De Geheime Vrouw
een bijzonder sieraad ook een  rol.

Het was genieten, een heerlijk boek!
Gelukkig heeft ze nóg meer boeken geschreven,
snel vertalen, allemaal!

zondag 18 maart 2018

Andere afslag genomen!






In plaats van te studeren op alle bijzonderheden van de brioche/patentsteek hadden we het deze week druk met andere dingen. Eén daarvan was de ontvangst van de schuifdeur voor mijn atelier. Als ik iets ging strijken, was ik steeds bezig met de deur van de zolderkamer. Die draaide naar binnen, precies dáár, waar mijn strijkplank "moest" staan. En als je dan de programma's van VT Wonen bekijkt en daar van die handige schuifdeuren ziet....

Action Man vond de grote, zwarte wielen die je daar ziet niet mooi. Gelukkig is er een andere uitvoering, minder opvallend. En daar gingen we voor: andere deur, strakke uitstraling. Beschrijving doorgelezen, stukje uit de balk gehaald en het ging geweldig! Zaterdagmiddag heb ik mijn grote wens: meer ruimte en het oude kastje van Pake en Beppe is nu veel beter zichtbaar.



En die andere afslag?

Ik moet eerlijk bekennen, dat ik een beetje terugdeins voor het 
patroon in het briocheboek. Daar wil ik nog wat langer op studeren.
Ik kan de tekens van kantbreiwerk zonder problemen volgen,
maar deze tekentjes moeten nog wennen.

Daarom dacht ik: weet je wat, ik probeer of het twijnende breien lukt.
Een schattig setje wanten gevonden op Ravely  en aan het werk met katoen.

Nou, dat is best wel wennen: je werk per kleur met twee draden. Als je met twee kleuren breit,
heb je dus steeds vier draden. Je draait ze konstant over elkaar. 
Zo krijg je een heel stevig, dicht breiwerk. Het hoort eigenlijk met wol, natuurlijk.

Oorspronkelijk werd deze techniek in Scandinavië veel toegepast. Ik heb er
in de textielverzamelingen voorbeelden van gezien. Nu begrijp ik pas, hoe
die techniek in elkaar zit. 
Het is zó stevig, dat je geen slijtage ziet aan die oude werkstukken.

Op de onderste foto heb ik het breiwerk omgeslagen, zodat je de binnenkant kunt bekijken. 
Zie je hoe de draden om elkaar geslagen zijn? Het ziet er heel anders uit als
"gewoon" breiwerk. Die meelopende draden geven stevigheid.
Waar je  meteen mee in aanraking komt, is, dat je na elke toer eerst de bol moet 
laten terugdraaien. Je maakt door al die overslagen een koordje van je breigaren. 

Het is heel leuk om te doen, 
het is nu al een heel stevig werkstuk. 


In het laatste nummer van Handwerk Zonder Grenzen (nr. 205)
staat een klein werkstuk in brioche.
Dat wordt het volgende proefje, een mooi oefenpatroon.